Het is een delicate situatie: een volwassen kind met gameproblematiek dat nog thuis woont en waar je je als ouder zorgen over maakt. Ingrid, de moeder van de 31-jarige Jana, zocht naar manieren om haar dochter te helpen zonder zichzelf te verliezen in de problematiek. Ingrid was op zoek naar perspectieven van anderen en werd geraakt door het feit dat de begeleiders bij GameChangers zelf ervaring hadden met gameverslaving.

"Ik wilde luisteren naar ervaring van andere mensen en ik heb gelezen dat de begeleiders ook gameverslaving hebben gehad en daar uit zijn gekomen, dus zij kunnen zeker helpen en iets nuttig vertellen dat kan helpen in onze situatie."

Als ouder leren loslaten

Tijdens de drie sessies die Ingrid in augustus volgden, leerde ze een cruciale les over haar rol als moeder. "We hebben in een sessie mijn rollen in kaart gebracht en gekeken naar welke rol dominant aanwezig is. Ik zag dat ik als moeder niet alles kan oplossen voor mijn dochter. Jana is voor haar eigen daden verantwoordelijk, niet ik." Dit inzicht hielp haar om een gezondere afstand te creëren en de verantwoordelijkheid bij Jana te laten. In plaats van te proberen alles op te lossen voor Jana, leerde Ingrid om op andere manieren een ondersteunende rol te spelen.

"Ik kan haar op andere manieren helpen zoals in gesprek gaan om haar tot zelfreflectie aanzetten en meer interesse tonen o.a. in haar gamen om te connecteren, en iets leuk samen doen in plaats van elk apart te zitten in aparte kamer."

Grenzen stellen als ouder

Een ander belangrijk aspect van het traject was het leren stellen van grenzen en het stimuleren van zelfreflectie bij Jana. "In traject heb ik geleerd om meer grenzen te stellen. Ik kan advies geven en haar vragen wat ze zelf denkt van de situatie, en me er niet laten in meesleuren." Door Jana te betrekken in het gesprek en haar eigen mening te vragen, werd een basis gelegd voor meer openheid en begrip.

Ingrid omschrijft haar nieuwe aanpak in drie punten: "Interesse tonen in gamewereld om band op te bouwen met haar, haar uitnodigen tot zelfreflectie door de vragen dat ik stel en er op een andere manier naartoe kijken en oplossen."

Het doel was om de band met haar dochter te versterken en haar te laten zien dat haar intenties goed waren, zodat Jana zich gesteund voelde wanneer ze zelf hulp zou willen zoeken.

Om de verandering in haar rol te illustreren, gebruikte Bavo een treffende metafoor van het vogelnestje: "De situatie waarin je zit, je dochter heeft voeding nodig als kuikentje en het kuikentje blijft in het nestje zolang het eten gebracht en voorgekauwd wordt, omdat het dit niet zelf aanleert en dus kan. Daardoor kun je als moeder niet wegvliegen, want je moet blijven zorgen voor het kuiken. En nu heb je een andere manier gevonden zodat je niet meer terug moet naar het nestje en ergens anders kan gaan rondfladderen." Deze beeldspraak laat zien hoe Ingrid zichzelf bevrijdde uit een verstikkende dynamiek en ruimte creëerde voor haar eigen leven. Ze benadrukt wel dat dit proces tijd nodig heeft.

Een digitale schildering toont drie roodborstjes in een nest op een tak tegen een heldere lucht. Een volwassen roodborstje zit op de tak, een andere landt in het nest met uitgestrekte vleugels, en een jong zit in het nest. De ouder zorgt voor het jong.

Een krachtige boodschap voor ouders van jongvolwassenen

"Steek als ouder niet al je energie in de problemen van je kind, probeer ook je eigen leven vorm te geven en daar energie uit te halen."

Ze deelt haar ervaring dat ze zich in het begin machteloos voelde, maar dat geduld en hoop essentieel zijn. Haar advies naar andere ouders is om te blijven proberen je kind te begrijpen, verschillende mogelijkheden te verkennen om tot hen door te dringen, en vooral positief te blijven. "Wees geduldig en geef nooit op. Blijf doorgaan met een doel en mooie gedachten. Blijf positief en laat de negatieve gedachten niet laten overwinnen." Cruciaal daarbij is volgens Ingrid dat ouders hun eigen leven niet laten overheersen door de situatie van hun kind. "Laat de situatie van jouw kind jouw leven ook niet inpalmen. Je mag je niet laten meesleuren in de negativiteit, en 100 % ermee bezig zijn. Door er iets naast te doen, krijg je positieve energie om met de situatie om te gaan."

Door ook aan jezelf te denken, kun je als ouders de veerkracht vinden om je kind te blijven steunen op een gezonde manier. Loslaten en verbinden kunnen hand in hand gaan. Bovendien is het cruciaal voor jou als ouder om jouw eigen welzijn niet uit het oog te verliezen in de zoektocht naar hulp voor je kind.

Ben jij een ouder van een jongvolwassene die thuis woont en zoek je naar een nieuwe dynamiek in jullie relatie?

Ontdek hoe GameChangers je kan helpen om een gezonde balans te vinden en je kind op een constructieve manier te ondersteunen, terwijl je ook je eigen leven vormgeeft. Neem vrijblijvend contact met ons op voor een gesprek.

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search

Wij zijn Mario verloren. coverArthur dacht enkel nog aan gamen.